Moed en Angst(en)...

Moed en durf werd mij toegedicht toen ik mijn vaste baan opgaf om in Portugal een nieuw leven te beginnen

En het klinkt ook best romantisch en avontuurlijk. Menigeen dacht misschien: "de idioot..." maar zeiden dat niet. Tenminste niet tegen mij...  Wel of ik er goed over nagedacht had en zeker wist of deze onderneming wel zou slagen? Ja ik had er over nagedacht maar of ik er “goed’ over nagedacht had kan ik zelf niet beoordelen, daar ik van te voren mijn IQ niet heb laten meten en dat eigenlijk ook niet durf omwille van een eventueel lage score. Wat niet weet wat niet deert is de uitspraak, maar het deert wel degelijk als je het niet weet...

Het woord deren (in het woordenboek omschreven als schade; leed aan doen) zou ook voor pijn kunnen staan en dat is iets waar de meesten van ons bang voor zijn. Als je van te voren niet weet dat een trein hard kan aankomen moet je jezelf niet druk maken over een wandeling op het spoor...

Om mij een moedige durfal te noemen als je het geluk gaat beproeven in een ander land gaat mij te ver. Natuurlijk heb ik ook angsten. Ik schijt bijvoorbeeld dunne peuken op een hangtoilet! Ik vertrouw die dingen niet. En bij het kleinste pijntje dicht ik mezelf allerlei enge ziektes toe. Zo zelfs dat het soms hypochondrische vormen aanneemt. Elke dag mankeer ik wel wat..!

Oké ik heb de sprong gewaagd en probeer voor mijn gasten een heerlijke vakantieplek te creëren. De plek was er al, maar het gaat om de randvoorwaarden... Lekker eten, slapen , rusten, zonnebaden en gezelligheid zijn belangrijke zaken op een vakantie. Als ik er nu ook nog in slaag om voor mijn gasten voor wat avontuur te zorgen, met een gezonde dosis romantische angst, dan  is een deel van mijn missie geslaagd.

Hoe ik het avontuur creëer is afhankelijk van wat men gewend is. Een voettocht door een donker bos kan voor velen al een spannende aangelegenheid zijn. Diezelfde voettocht maar dan door water is voor anderen een ultieme uitdaging. Bergwandelingen of droppingen zijn ook populaire avonturen, vooral in de avonduren.
Voor de romantische angsten staan meestal Ryanair of Easy jet borg, of het overig verkeer in- van- of naar Portugal...

Een vakantie bij ons benutten om van enkele angstfobieën af te komen hoort eveneens tot de mogelijkheden:
Angst voor slangen,spinnen of ander soort insecten zal bij thuiskomst bijna over zijn, gezien het beperkte formaat van deze diertjes dat in Nederland voorkomt. Koudwatervrees is meestal op de eerste dag al verdwenen...Vliegangst is ook alleen maar een probleem bij komst en vertrek;  daar tussenin bijna nooit. Voor hoogtevrees hebben we een speciaal plan van aanpak ontwikkeld dat u in staat stelt om bij toenemende angst, zo snel mogelijk weer beneden te zijn...

Al uw angsten genezen en voorkomen kan ik niet (en dat is soms maar goed ook). U zult hoe dan ook angsten blijven houden.  Denk alleen maar aan een glas dat leeg raakt of de vakantie die voorbij gaat...

Mocht u de moed hebben om toch naar Portugal te komen en te willen zien wat ik hier allemaal voor angsten en ellende moet doorstaan, dan bent u van harte welkom. Misschien slim om op tijd te boeken want anders vrees ik voor u dat u de angst moet doorstaan om bang te zijn dat u wel eens te laat kunt zijn...

Ik ga na een lang kerstreces in Nederland weer terug naar Portugal. Met de auto en een volle aanhang(wagen) om voorbereidingen te treffen voor UW stressloze Vakantie.

Adeus e boas férias

www.natuurlijkportugal.nl

Capitool Reisgids Portugal

Beschrijving
De reisgidsen van Capitool zijn een van de best verkochte reisgidsen in ons land. Dit komt door de unieke samenwerking tussen gerenommeerde internationale uitgeverijen die kosten noch moeite sparen om deze reisgids-serie steeds uit te breiden. Deze gids laat je op alle mogelijke gebieden kennis maken met dit land. Met aanvullende informatie over Madeira en de Azoren.

NBD|Biblion recensie
Zeer beknopte, handzame reisgids in een nieuwe serie die sterk lijkt op de bekende Marco Polo gidsjes en op de onlangs op de markt gebrachte ANWB-Extra gidsjes. Ze bieden een aardige introductie op het beschreven gebied. Naarmate het gebied kleiner is, is de geboden informatie vollediger, maar deze is steeds uitgebreider dan je zou verwachten aan te treffen in zo'n klein boekje. Ze zijn allemaal op dezelfde wijze opgezet: eerst een overzicht van het gebied, dan de Top-tien (bij steden Top-vijftien) aan toeristische gebieden, vervolgens komen de bezienswaardigheden aan bod en daarna Eten en drinken, accommodatie, winkelen, uit met de kinderen en Amusement. Het boekje wordt afgesloten met Praktische informatie en een register. Door het gidsje heen staan veel kleurenfoto's en enkele kaarten/plattegronden. Typisch een uitgave voor de toerist die op een georganiseerde reis gaat en weinig behoefte heeft aan gedetailleerder informatie. Bevat advertenties voor Holland International.

Weer al Krak !?

Ik heb er al eerder een verhaaltje aan gewijd. Mijn tanden zijn versleten voor dat ik echt bejaard ben. Een gegeven wat ik bijzonder jammer vind. Het eerste jaar van mijn leven had ik er ook al geen. Jammer dat ik hier geen creditnota van heb gekregen. Oké voor degene die mijn gebitstoestand kent (zie verhaaltje "Krak") zal hetgeen wat nu volgt geen verrassing zijn. Vanwege de kerst en oud en nieuw ben ik naar Nederland gekomen om de dagen met familie door te brengen. Ik ben hier voor een aantal weken en lekker eten en drinken is tijdens deze dagen een aardig tijdverdrijf.

Mijn ondergebit bestaat nog uit de restjes tanden vanaf mijn wisselperiode. Tandartsen hebben in de loop van de jaren diverse reddingspogingen verricht. Ik heb ook het idee dat elke keer na een behandeling de tandarts en zijn assistent mij van achter een raam proestend van het lachen hebben nagekeken. Een bekende uitspraak is “Ik ben zo oud als mijn handen maar niet als mijn tanden...” Ik kan er bijna één aan toevoegen “Hij werd zo oud als zijn handen maar niet als zijn tanden...”.

Het was dit keer een stukje brie wat mij verraste. Wie verwacht er nu een keihard stukje in zijn brie? Nadat ik die plakroomkaas uit mijn mond had gepulkt en uitgesmeerd had op het aanrecht, ontdekte ik wat het harde stuk was...
Een behoorlijk stuk afgebroken kies!
Toen ik mijn mond geheel had geledigd had ik het gevoel dat er een mes in mijn tong stak. Er waren twee ontzettend scherpe resten van de kies in mijn mond blijven staan. Mijn tong werd het lijdend voorwerp en al spoedig verdreef de zoete smaak van bloed de briesmaak.

Natuurlijk gebeurt zo iets op een vrijdagavond laat en derhalve moest ik een eventueel bezoek aan een (proestende) tandarts uistellen tot de volgende dag.
Die nacht hebben de resten kies nog heerlijk voor perforator gespeeld met mijn tong. In de ochtend stelde mijn vrouw voor om op die vlijmscherpe punten een tampon te drukken. Slecht idee achteraf de tampon kreeg van mijn speeksel een erectie en ik kon hem nog ternauwernood voor ik stikte, met het touwtje wat uit mijn mondhoek hing, verwijderen.

De tandarts was onbereikbaar en ik was inmiddels in alle staten. Ik besloot de hulp van mijn oudste zoon, die aan de overkant van ons woont, in te roepen. Die is toch al niet zo gauw onder de indruk van een crisissituatie...

“Ik zal er wel een stukje afvijlen” was zijn oplossing. En zo werd ik voor het raam geplaatst voor beter licht. Hij begon met een nagelveil mijn kiespunten te bewerken maar kwam er al gauw achter dat het te lang ging duren. Met een grotere vijl werden bijna alle resterende tanden bewerkt en dat was niet de bedoeling.

Hij riep een huisgenoot er bij om mijn hoofd vast te houden en kwam met een zijkniptang af. Zonder aarzelen knipte hij de twee scherpe punten weg en met een hobby multitool freesde hij de resterende kies weer glad. Wat een opluchting! Mijn tong kon weer vrij bewegen en mijn humeur was ook gered.

We dronken een flesje bier op de goede afloop en mijn zoon vroeg: “ is moeders thuis “. Ik antwoordde bevestigend “goed zo ! kan ze even mijn haar knippen”.

Eigenlijk kan mijn familie best veel !!!