Balkon(ing)

Er worden tegenwoordig diverse soorten van therapieën, oefeningen en leefwijzes aangeboden om in deze drukke en hectische wereld (geestelijke)rust en voldoening te vinden. Naar rust en voldoening verlang ik uiteraard ook. De variant “rust in vrede” gaat me te ver, als ik rust, wil ik dat graag bewust doen. Als ik slaap vind ik het al jammer dat ik niet weet dat ik rust. Ik ben een doe-het-zelver, niet van nature maar financiële middelen ontbreken mij vaak om het een ander te laten doen. Ik moest dan ook een manier vinden om mijn bestaan voor mezelf zo aangenaam mogelijk te maken. Yoga en Zen is niets voor mij, ik ben daar te nuchter voor en hier in Portugal regelmatig te onnuchter.
De eerste overdenking die ik had om die drukke en hectische wereld aan te kunnen, is de wereld dan maar wat kleiner maken. Dat kan ik niet letterlijk maar figuurlijk heb ik door middel van een kreet daar een oplossing voor gevonden. Het credo is: De wereld is zo groot als de omgeving waarin je bent, beweegt en kan overzien. Niet alleen voor mij maar voor veel stresskippen/hanen kan het accepteren en naleven van dit credo hun de nodige rust brengen.
Hoe en wat betekent dat in de praktijk?
Voor de mensen die het niet weten, mijn huis hier in Portugal is uitgerust met een klein houten balkon wat uitkijkt op het terras van mijn gasten, het zwembadje, bos en berg. Dit balkon is sinds ik hier woon mijn belangrijkste wereld geworden. Op het balkon zitten is hier mijn favoriete bezigheid geworden. Ik heb er de term “balkoneren” aan gegeven. In alle vroegte kan het balkoneren mij al de nodige rust geven om de dag te trotseren. Het balkoneren past uitstekend bij het credo; ik ben, beweeg(shagje draaien) en overzie. Het ontbijt wordt er genuttigd, de lunch, de koffie en borrel. Deze vorm van therapie "Balkoneren" geeft mij veel voldoening en rust.

Op de website www.natuurlijkportugal.nl staat als ondertitel "bestemming bereikt" dat betekent niet dat de gasten nu ook maar allemaal massaal moeten gaan balkoneren. De rust-therapie behelst meerdere plaatsen zoals hier boven beschreven: De wereld is zo groot als de omgeving waar u bent, beweegt en u kan overzien. Uw therapie zou dus kunnen zijn: Terraseren, zwembaderen, zonnebaderen en last but not least dineren. Deze Therapie (ook wel vakantie genoemd) wordt u aangeboden en verzorgt door de balkon(ing) van Casa-Ribeira
Intussen verblijf ik in afwachting van uw boeking ………….op het Balkon!

Groet Ferrie

Waterval

Een waterval is voor mij synoniem van ”overvloed” (woordspelling) ik bedoel water is een element dat nodig is om de natuur te laten leven en overleven. Bijna een ieder die zich een waterval voorstelt heeft daar idyllische voorstellingen bij. Wat bijdraagt aan de schoonheid van ons stekje is een watervalletje met helder stromend fris water.

Het is dan geen waterval die een filmregisseur zal uitkiezen voor een natuurfilm maar toch één die je verbeelding aanspoort om lekker weg te dromen. Op heel veel mensen heeft het geluid van de constante waterstroom een rustgevende werking. Anderen merken wel eens op dat het geluid van de waterval hun hersens met een seintje stimuleert om de blaas de ledigen.
Het was voor mij in het begin wennen, het is een aantal keren voorgekomen dat ik in de nacht uit bed stapte om de ramen te sluiten omdat ik van mening was dat het regende. Alles went, nu hoor ik zelfs beginnende regen door het geluid van de waterval heen of als er iets of iemand verder stroomopwaarts doorheen loopt.

Kortom er valt wat te zeggen over een waterval. Nogal wat gasten kunnen het niet weerstaan om na ons watervalletje de stroom een andere richting te geven of tegen te houden, door middel van het bouwen van dammetjes (meestal Hollanders) met de aanwezige rotsen en keien. Ik persoonlijk vind dit gedrag zeer opvallend temeer omdat de Hollanders zich vaak verbazen over de kuilgravende Duitsers op hun stranden.

Dan de keren dat ze mij de raad gaven om toch vooral iets te doen met het stromend water. De één ziet een irrigatiesysteem om het land te bevloeien met de kracht van het water helemaal voor zich, de ander oppert om toch vooral een watermolen (turbine)te plaatsen om je eigen energie op te wekken. Het zijn fantastische ideeën, het enige dat opvalt, het zijn bijna altijd de “Hollanders” die de mogelijkheid zien om van iets wat de natuur hun gratis biedt, ten gelde te maken.

Ze hebben gelijk ik zou een watermolen kunnen plaatsen om energie op te wekken voor de verlichting van het huis en later voor ons hele dorp. Weer veel later Kabels laten trekken naar de omringende dorpen. Of de waterval een molen aan laten drijven zodat de boeren hun graan en olijven kunnen laten malen en persen die ze per vrachtwagen en tractoren moeten aanvoeren. Het vergt wat aanpassingen maar het zou opbrengen. Ik zou naast de molens (één is te weinig) bakkerijen en pasta fabrieken kunnen beginnen. Distributiecentra opzetten om de producten in het land te kunnen bezorgen bij de klanten, benzinestations om de vrachtwagens te kunnen laten rijden en garages om het onderhoud te waarborgen. De gemeente de wegen laten aanpassen om het verkeer in goede banen te lijden met verkeerslichten en plaatsen van slagbomen, treinrails aan laten leggen om de grondstoffen aan te voeren. Extra huizen laten bouwen om het personeel te bergen, scholen voor hun kinderen, winkels, kantoren. Niet te vergeten verbrandingsovens voor het afval, en net als in Nederland wildbruggen laten plaatsen om de natuur te ontlasten vanwege de talloos aangelegde wegen.

En als dat allemaal gerealiseerd is verhuis ik naar een ander land om een heerlijke plek te zoeken midden in de natuur met bossen, wilde dieren en rivieren en een …..waterval !

Groetjes, Ferrie

Hereniging

Zoals velen weten hebben Ingrid en ik elkaar de afgelopen drie jaar moeten missen . Natuurlijk was het niet drie volle jaren omdat ze met regelmaat overkwam. Ook ik ben nog een aantal keren afgereisd naar mijn  voormalig “thuis”. Nu het er naar uitziet dat zij permanent zal blijven kunnen we ons volledig storten op het uitbaten van uw (eventuele) vakantie adres. Ik heb natuurlijk drie jaar lang gedeeltelijk mijn eigen boontjes moeten doppen. Vrijgezellen of alleenstaande zullen  me uitlachen omdat ze dat gewend zijn maar in een relatie worden de taken veelal naar ieders talent verdeeld. Het eerste waar ik achter kwam is dat Ingrid heel veel talenten heeft en dat ik haar ook veel talenten heb toebedeeld. Ik schuw het dagelijks huishoudelijk werk niet maar het is verdorie wel dagelijks. De vrouwen die wassen, schoonmaken, dweilen, zemen, boodschappen en financiële zaken regelen hebben een zware taak  die een maandelijkse ongesteldheid rechtvaardigen om nog maar te zwijgen over  het te vermoeid
zijn om ......

Nu ik al deze taken zelf heb moeten verrichten is het huishouden ook een beetje op mijn manier ingericht. Het is dan ook een vreemde gewaarwording als je eigen partner moet vragen waar ze de allesreiniger  of het wasmiddel kan vinden, een vraag die ik natuurlijk zonder aarzeling vreugdevol beantwoord. Anders zou het zijn wanneer zij zal zeggen ; ”Jij weet zelf toch wel waar hier de allesreiniger staat !“. Het geeft wel aan dat ze in haar eigen huis nog niet thuis is. Het eten bereiden heb ik altijd al gedaan en dat is iets wat ik nog steeds in eigen hand probeer te houden . Het is niet dat Ingrid het niet zou kunnen maar mijn angst is dat ze wat efficiënter met de tijd omspringt die daar voor nodig is. Ik hou er van om vroeg aan het eten te beginnen, het is wat ik leuk vind en moet intussen niets anders doen.

Ik heb in haar afwezigheid best het één en ander aan broodnodige werken verricht zoals verbouwen, schilderen, verzorgen van dier en plant, het onderhoud aan huis en de vakantiewoningen. Dit alles met een inmiddels “Portugees tempo”  ondanks dat ik de laatste tijd het idee heb dat de Portugezen best hard werken….. Je zal uit het bovenstaande kunnen opmaken dat ik wat lui ben ….. dat is niet waar! ik bespaar energie die te pas komt als er vraag is. En nu na drie jaar is de “vraag” gearriveerd met het vliegtuig.

Mijn liefste begon met te zeggen dat ze de eerste weken zelf vakantie wil gaan vieren. Dat deed ze ! maar op dezelfde manier  als de meeste mensen hun verjaardag vieren, je loopt je kapot om al je gasten te plezieren en te voorzien van drankjes en als dank blijf je zelf met de afwas en rotzooi achter. Ze begon met de tuin om te spitten om diverse groenten te verbouwen, terrassen te herstellen  en hout voor de winter te zoeken en zagen, het kippenhok renoveren om de nieuwe kippen een onderkomen te geven enz. Ze had het geluk dat er dan ook nog gasten waren anders had ze zich tussen de karweitjes nog gaan vervelen.

U begrijpt dat ik deze energieke partner node gemist heb al die tijd. Zij zal degene zijn die de goede oude tijden doen herleven, mijn “vrijdagen”zullen weer werkdagen worden . De korte broek zal weer de werkbroek zijn en mijn siësta zal tot na de pensioengerechtigde leeftijd verschoven worden.  Ik ga nu niet klagen mijn verbale bijdrage zal van substantieel significantie zijn om te komen tot een juiste werk en vrije tijd balans (geen idee wat het betekent maar het bekt lekker).  Ik laat me niet alles aanleunen, in dit geval bedoel ik tuinieren, het is niet mijn ding en een ieder die me dat wil laten doen

Kan de boom in.

   

Nu we samen zijn kunnen we ons gaan concentreren om uw toekomstige vakantie tot een belevenis te maken. De afgelopen drie jaar hebben diverse gasten met hun enthousiasme over de plek en de omgeving ons nog meer kunnen motiveren om die plannen te gaan ontwikkelen waarvan wij denken dat ze de vakantievreugde nog meer kunnen verhogen. Je kan hierbij denken aan; Natuurwandelingen, diverse workshops, excursies, safari’s, stedentrips, wijnproeverijen, bergritten en ezeltrips of terreinrijden.
Een aantal van deze plannen zijn al verwezenlijkt en ook op culinair gebied  kunnen we iets voor u betekenen.

Maar mijn grootste evenement is misschien wel de niet aflatende energie van Ingrid. 
Het moet het ultieme vakantiegevoel voor u zijn ...... naar iemand kijken die aan het werk is!


Groet Ferrie